Ընտանեկան դպրոց․ դպրոց- ընտանիք համագործակցության նոր մշակույթ

Անցած երկու ամիսների ընթացքում հեռավար-առցանց ուսուցումը, ինչպես բնական միջավայրում առաջացած ցանկացած կենդանի օրգանիզմ,  ունեցավ իր զարգացման փուլերը։

Հիշում եմ՝ ինչպես սկսեցինք հեռավար-առցանց ուսուցումը մարտի սկզբին, ինչ խնդիրներ այն ժամանակ  տեսանք, ինչ խնդիրներ սկսեցինք լուծել՝ սկսած կազմակերպական բազմաթիվ հարցերից և վերջացրած՝ կրթության բովանդակության կազմակերպման քննարկումներով։ Պարզ էր, որ տնային ուսուցումը չէր կարող կրկնել դպրոցական-դասարանական ուսուցման մոդելը։ Մենք ի սկզբանե գիտեինք, որ ունենալու ենք հեռավար ուսուցման կազմակերպման այլընտրանքային տարբերակ, ինչն էլ հերթական անգամ ընդգծելու է հեղինակային մանկավարժության առավելությունները։

Մարտի սկզբին, չնայած նրան, որ ունեինք հեռավար-առցանց կազմակերպման երկարամյա փորձ, բավականին ջանքեր գործադրեցինք՝ երկարաժամկետ հեռավար ուսուցումը պլանավորելու և արդյունավետ կազմակերպելու համար։ Կարևոր էր նոր գործիքներ յուրացնելը, սովորողներին և նրանց ծնողներին այդ գործիքներից օգտվել սովորեցնելը, մեր և սովորողների անհատական աշխատաժամանակը, օրվա գործունեությունը պլանավորելը, քանի որ բոլորիս համար վերացել էր տարածություն և ժամանակ հասկացությունները։ Ավելի շուտ՝ այն դարձել էր անվերջ․․․ Читать далее